Ger was een man van weinig woorden. Hij was graag onder de mensen en genoot daar zichtbaar van, al dan niet onder het genot van een drankje. Ger hield van EWC. Hij was dagelijks op de club te vinden, al in de vroege uurtjes terwijl Well nog lag te slapen.

Ger maakte onderdeel uit van ons klusteam. Iedere ochtend m.u.v. de weekenden stond de koffie klaar. Samen effe keuvelen voordat er aan de slag gegaan werd. Als er iets niet op orde was, kreeg je dat van Ger ook te horen. Dit deed hij met humor, maar je voelde zelf dat je fout zat. Grasmaaien, onderhoudsklussen, deur openen voor iedereen die binnen- of buitenonderhoud moest plegen, Ger draaide er zijn hand niet voor om. Ger wist precies wat er op de club gebeurde; wie in en uit kwam en wat hij/zij daar deed. Voor EWC een onmisbare factor.

Voor alle EWC werkzaamheden is Ger in 2022 in het zonnetje gezet als ‘vrijwilliger van het jaar’. Voor hem had dat niet gehoeven zei hij altijd, maar stiekem was hij wel vereerd.

Het moment waarop we te horen kregen dat Ger in het ziekenhuis lag en de update-berichten steeds slechter werden drong het tot eenieder door dat we hem niet meer op de club terug zouden zien. We gaan hem missen, onze vrolijke klusser met zijn petje.

Jouw lijfspreuk ‘alles komt goed’ zullen we ter harte nemen.