FCV 1 – EWC 1 (13 april 1969 door Herman Reiniers).
De finale van deze competitie…..
Met bange harten vertrokken zondagmiddag enkele honderden EWC-supporters naar Venlo, om daar de wedstrijd van de waarheid te gaan zien. Men was in Well niet helemaal gerust op de uitslag van de strijd. En terecht….., want op 7 december van het vorig jaar was FCV ook al met de eer gaan strijken en enkele bijkomende gebeurtenissen ( u weet waarover ik het heb), wierpen hun schaduw reeds vooruit. De algemeen gehoorde opvatting was dan ook, dat er geslagen zou worden. Zover is het evenwel niet gekomen!
De Venlo-naren toonden zich op één enkele uitzondering na (ook nu weet u, waarover ik het heb) sportieve tegenstanders, die er beslist niet op uit waren onze spelers in het ziekenhuis te trappen. Zij lieten zich ook niet ophitsen door het vooral in de eerste helft hysterische publiek, dat achter het doel van Mantje post had gevat. Neen, zij bouwden rustig hun aanvallen op, waarbij enkelen van hen een zeer goede baltechniek demonstreerden. FCV was als de licht favoriete ploeg gestart, maar reeds na acht minuten waren de rollen omgedraaid. De eerste goede aanval van onze “kampioenen” werd meteen een goal. De bal werd vanuit het middenveld naar Toon Linders gespeeld, die een vrij veld voor zich had. Hij kon zelfs de hoek nog uitzoeken om raak te schieten en hij kogelde dan ook hard in de 0-1. Wat niemand verwacht had was toch gebeurd.
EWC voetbalde nu rustig verder, werd enigszins in de verdediging gedrongen, maar was door de verrassende uitvallen beslist niet gevaarlijker dan FCV. Jammer dat er op het laatste moment juist een Venloo’s been tussen zat, anders was de Wellse ploeg bij rust reeds veilig geweest.
Nu echter was dat anders, want in de 20e minuut maakte FCV gelijk. Een fout in de Wellse verdediging bracht de bal bij een Venlo-naar, die meteen schoot. De bal werd van richting veranderd en er was voor “Mantje” geen houden meer aan.
Ongetwijfeld een tegenvaller voor de EWC-ers en zij waren dan ook even aangeslagen. De verdediging raakte een weinig in paniek, maar er vielen gelukkig geen doelpunten meer. De EWC-ers bleven met uitvallen gevaarlijk en door onnauwkeurige dekking van FCV kreeg men kansen. Zo ook in de 30e minuut.
Toon Linders kreeg de bal toegespeeld, stond met de rug naar het doel, maar draaide zich ineens om, en schoot raak 1-2.
De EWC aanhang, uitzinnig van vreugde wilde nu meer doelpunten van hun favorieten zien. Die kwamen echter niet. Men was er enkele keren heel dicht bij, maar ja, alles kan ook niet lukken en een 2-1 voorsprong bij rust was immers ook mooi.
FCV moest nu op zijn minst twee doelpunten maken om te winnen, maar zover lieten de onzen het niet komen. In de tweede helft was FCV weliswaar sterker, maar doelpunten bleven uit. Aanval op aanval golfde maar zij werden allen opgevangen door onze verdediging. Zij het met min of meer geluk soms.
De Venlose verdediging kreeg niet veel werk en raakte daardoor een weinig ongeconcentreerd. Hier lag de kans voor de Wellse voorhoede, om ‘’een of mogelijk meer” doelpunten te scoren. En er kwamen kansen…. Theo Roosen spurtte een keer langs al zijn tegenstanders, maar kon zijn actie niet succesvol afronden. Later kreeg hij nog enkele goede kansen, maar door te haastig schieten brachten deze ook geen succes.
Langzaam maar zeker verstreek de tijd, en EWC stond nog steeds vóór. In het laatste kwartier ontstonden er enige penibele situatie’s voor ons doel, maar steeds werd het gevaar op het nippertje afgewend.
Drie minuten voor tijd was er weer eens een gevaarlijke uitval van EWC en op het gegeven ogenblik stond Piet Roodbeen oog in oog met de Venlose doelman. De hele Wellse aanhang hield de adem in. Piet hield secondenlang de bal vast maar schoot maar niet. Wat was er toch aan de hand…? Voordat hij besefte, dat hij een wonderschone kans had de score te verhogen was het te laat. Jammer, maar niets aan te doen.
Even later klonk dan het eindsignaal van de uitstekend leidende scheidsrechter Koolen en wat velen niet verwacht hadden was gebeurd, EWC had met 1-2 van het gevreesde FCV gewonnen !..!
Daarna moest EWC op 20 april thuis tegen Achates, 27 april uit naar Wanssum, 4 mei uit naar RKDEV en op 11 mei thuis tegen TOP.
Het seizoen 1968-1969 werd EWC 1 kampioen in de 4e klasse H met 22 wedstrijden gespeeld, 16 gewonnen, 4 gelijk, 2 verloren, 36 punten met een doelsaldo van 49-25.
Onlangs kreeg Nico bijgaande foto’s uit de nalatenschap van Theo Roodbeen, oud erevoorzitter van EWC en in die jaren voorzitter en leider van het eerste elftal. Ongetwijfeld zijn de foto’s gemaakt door Gerrit Schoonderbeek, bestuurslid/secretaris van EWC vele jaren.
.
Beste sportvrienden,
Op dinsdagavond 31 maart kwam het bericht dat het sportseizoen voor de amateurs abrupt is afgelopen. In deze rare tijd, waarin sport slechts een bijzaak is, zien we dat onze samenleving als gevolg van de coronacrisis van iedereen veel begrip en geduld eist. We hopen dat iedereen van jong tot oud, gevrijwaard blijft van deze ziekte en indien nodig overwint.
Desondanks wordt een dergelijk bericht met gemengde gevoelens ontvangen. De vrijwilligers die niet aan de gang kunnen, de jongste leden tot de veteranen die niet actief kunnen sporten, de trainers en leiders die hun passie missen, maar ook scheidsrechters en grensrechters en alle andere mensen die onze club een warm hart toe dragen.
Al deze leden van EWC'46 moeten de komende maanden dit sociale onderdeel van het leven missen. Voor eenieder van ons is onze club en onze sport een belangrijke bijzaak, welke onderdeel is van ons dagelijks ritme en die nu terecht naar de achtergrond verschoven wordt.
Het leven bestaat ook uit vooruitkijken, en wij als bestuur hopen dat we het komende seizoen weer net zo of zelfs beter kunnen beginnen zoals we dat dit jaar ook hebben gedaan. Om het nieuwe seizoen goed van start te laten gaan, gaan wij als bestuur zodra dit mogelijk is verder met onze voorbereidingen. En gaan we er vanuit dat we iedereen bij de start van het seizoen 2020-2021 weer kunnen begroeten op ons sportpark.
Heb je hierbij tips, ideeën of wil je helpen, meld dit dan bij één van de bestuursleden.
Tot slot wensen wij iedereen nogmaals een goede gezondheid en we hopen iedereen weer fit en vol positieve energie te mogen ontmoeten op één van onze volgende bijeenkomsten of activiteiten.
Een sportieve groet,
Bestuur EWC'46
Misschien ten overvloede, de KNVB heeft na beraad besloten dat de competities van het amateurvoetbal dit seizoen niet meer worden hervat. Dat geldt voor de mannen, vrouwen en jeugd, in de zaal en op het veld, op alle amateurniveaus* en in heel Nederland. Door de nieuwe overheidsmaatregelen is het niet meer toegestaan om tot en met 28 april te voetballen.
Niels en Santhi, van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoontje Noah.
Wij wensen jullie samen veel geluk toe.
Stijn en Loes, gefeliciteerd met jullie dochtertje Julia.
Wij wensen jullie samen heel veel geluk.
Gertjan Hendriks,
Op zondag 15 maart 2020 Gertjan Hendriks is overleden.
Leider van de EWC veteranen maar bovenal partner van Rian en vader van Milou en Lonneke.
Half februari kregen we het bericht dat Gertjan in het ziekenhuis lag met ernstige gezondheidsklachten. Al snel werd hij overgebracht naar het UMC in Maastricht waar de doktoren hun best gedaan hebben om hem beter te maken. De bacterie liet zich echter niet overwinnen.
Gertjan woont al vanaf 1998 in Well maar was nog te zeer Achilles-man om ook meteen bij EWC te gaan voetballen. Voor zijn tijd bij Achilles zie www.achilles1929.nl
Men noemde hem daar “Camacho” en ze waren blij met hem in Groesbeek.
Via de buurttoernooien liet Gertjan zich zien bij EWC en hij werd lid van de veteranen. Maar even heeft hij bij EWC kunnen voetballen. Een zware knieblessure noopte hem te stoppen als voetballer maar hij werd meteen leider bij de EWC-veteranen.
Hij was een rustige leider maar ook fanatiek. Hij verlangde volle inzet en dat gaf hij zelf ook.
Ook bleef hij na afloop van de wedstrijd graag zitten om zijn biertje te drinken. Maar hij was nooit bij de laatsten die naar huis gingen.
Gertjan was graag gezien en graag bij de veteranen. Hij schreef ook wekelijks de wedstrijdverslagen van de veteranen zodat ook diegenen die er niet waren wisten hoe de wedstrijd verlopen was.
Gertjan had net op de veteranenapp aangegeven dat hij door zou gaan als leider. Korte tijd later wer hij opgenomen in het ziekenhuis.
En nu kunnen we vanwege het coronagevaar niet bij het afscheid van Gertjan zijn. Wie had dat gedacht?
.
De afgelopen dagen zien we dat er nog regelmatig door kinderen en jongeren gebruik gemaakt wordt van de velden om te voetballen.
Wij willen nogmaals benadrukken dat het sportpark momenteel gesloten is.
Wij willen graag het advies van het RIVM in acht nemen en daarom vragen om contacten zoveel mogelijk te beperken en daarom niet te voetballen op de velden van het sportpark. Ook de vraag aan de ouders om hier zoveel mogelijk aan mee te werken.
Wij danken U voor uw begrip en medewerking.
Bestuur EWC’46
